KDinsdag 16de. Ons ontbyt bestaan uit die oorblyfsels van die vorige dag se middagete, salami vir ontbyt! Die Duitse paar is toe 'n baie gawe gryse paar, definitief ouer as ons, wat rustig so teen 70km per dag die Danube roete doen. Hulle beplan om by Kladovo oor die rivier te gaan en dan weer aan die Romeense kant terug te ry Belgrade toe, klink na 'n baie goeie idee. Die vrou praat Russies en kommunikeer so met ons gasheer. Hulle het 'n Duitse Danua Fietsry gids wat in detail 'n beskrywing en kaarte het vir elke dag, wens ons het so iets gehad. Ons kry waardevolle raad vir die deel van Serbia noord van Belgrad. Met al die kom ons eers 9 uur weg. Vir my is die roete bekend, ek het dit Sondag gery, die wind is net sterk van voor en ek sit maar weer in Stefan se slipstream reg agter sy groot sakerpasie. Op 'n stywe bergpas weg van die rivier, val my een sysak af. Die fietsry rak agter waarop die sakke gemonteer is het 3 stawe wat onder by die hub bymekaar geswys is. Die agterste een het los gekom. Ons kan darem my sak tussen die eerste twee stawe monteer. Dit beteken dat my hak so will-wil skawe aan die sak, veral opdraend. Ons sal maar erens 'n swyser moet kry. Bult af net voor die eerste tonnel is daar 'n fiets detour om die tonnel, pragtig af in 'n rivier en weer anderkant uit, ons stop om Stefan se sakerpasie weet te verstewig. 'n Man en vrou op 'n outydse trekker, man voor vrou op die treiler kom verby geput-put, 'n stukkie verlede in die hede, ek kry 'n mooi foto. Die pad is asem rowend mooi langs die rivier met menige tonnels. Die wind is sterk van voor en die tregter effek in die tonnel is erg. Ons mik vir middagete by Donji Malinovac maar met nog so 12km oor is my go uit en ons stop om bene te rek en Osdrif se droe vye vir energie. Net voor D Malinovac kry ons 'n Franse paar wat middagete langs die pad geniet. Hulle praat darem Engels, en ons "compare notes". In Tipiese Franse styl is die meisie se fiets elegant vroulik sonder dwars stang tussen saal en handle bars. Hulle dien die Danube so stuk stuk elke jaar en is nou oppad Bucharest toe. Heelwat ander toerende fietryers ry verby deur die dag almal rivier af. Net voor Malinvac hou ons stil by die indrukwekende kasteel wat die rivier bewaak. Ons middagete is weer die gewone, voorrraad by 'n winkeltjie hierdie keer ook rys koekies met kaas en ons eet lekker langs die rivier. Met die wegtrek slag hou my ketting aan glip, net om agter te kom die rekband waarmee ek ons kos op die fietsrak vasgemaak het, het in die agter hub opgewen. Gelukkig kans dit gou losdraai. Op pad uit is daar weer twee fietsryers langs die pad. Do you speak English? Of course! Dis twee Serbiers, die een met 'vreeslike lang baard, 'n Grieks Ortodokse priester, die ander werk op die cruise ships as a waiter en as hy af is ry hy fiets. Klink na 'n lewe! Hulle is besig om deur Serbie te toer. Ons kry waardevolle raad oor 'n alternatiewe roete terug na Belgrad. Ons is nou oppad na Velika Gradiste. Net nadat ons 'n stukkie grondpad langs die rivier gery het, skielik pssssst, die eerste pap wiel, Stefan se fiets se agter wiel. Dit seel gelukkig maar Stefan moet pomp om dit weer styf te kry. 'n Entjie later is daar die keuse van grondpaadjie, Stefan besluit wyslik om liewer die teerpad te vat synde ons pakasies en die onlangse pap wiel. Ek het nog nie gese nie, dat die Danube fietsry roete eintliK goeg gemerk is met hier en daar akternatiewe roete. Ek trek geld by V Gradiste en word van bakboord na stuurboord gestuur as ek vra om lugtyd en data op my simkaart te laai. My internet het baie baie stadig geword en ek kon nie die blog oplaai nie. Gelukkig kom ek uit by 'n selfoon winkel met 'n behulpsame engels sprekende man. Na 'n gestoei met my foon en die selfoon netwerk kry ek wat klink na 'n ongelooflike deal, eenweek onbeperkte internet vir R100. Die nuwe plan is om by Ram die ferrie oor die rivier te neem en aan die anderkant van die rivier Belgrad toe te ry. Dis al 16.45, die laaste ferrie ry ses uur en dis mog 20km, behoort dit te maak. Die roete neem ons op 'n pragtige paadjie eers langs die rivier en dan op 'n eiland wat verbind is met 'n grondwal. Net toe ons terug is op land is daar weer 'n keuse tussen grond en teer, nog 12km. Gelukkig suen Stefan net die grondpad en ek bly tjoepstil. Die paadjie word sanderig en twee spoor, ons ry ons vas teen die rivier waar die local se ons moet terug. Maar daar is 'n paadjie wat aangaan. My bundu bashing gees neem oor en met Stefan se protestasies in my ore, beur ek voort in die sand. plek plekmoet ons fietse stoot. Weer kry ons 'n Franse paartjie wat fiets in die tenoorgestelde rigting, hulle verseker ons nog net so 2-3km na die ferrie. Dis laat, die pad sleg, sakke hop en stamp. Ons ry so vinnig dat ons 'n rivier boot wat 3 barges rivier op stoot verbysteek. As die klok 6 uur slaan kom ons uitasem by die ferrie, nie veel aktiwitiet nie, behalwe 'n gelaaide fiets voor die ferrie. Die slag is dit 'n Poolse paar fietsryers wat ook oor anderkant toe. Dis half sewe toe die ferrie uiteindelik koerskry rivier oor, twee motors en 'n massiewe lorrie vol hout gelaai. 'n Klein bootjie met 'n groot enjin vasgemaak aan die ferrie se sy stuur die ferrie oor. Twee tiener serbiese meisies ry saam vir die lekkerte. Die een praat goed Engels wat sy geleer het deur Engelse kartoons te kyk as kind. Anderkant aangekom word ons oorval deur die restaurant eienaar wat sy "rooms" met groot ywer adverteer, alles in Serbies. Die Pole gaan verder aan ry na 'n kamplek. Daar is nog 'n uur se lig oor en ons besluit om nog te ry en ons laat 'n erg teleurgestelde eienaar van die "rooms" agter. Op aanbevelingvan die Serbiese priester fiersryer en sy maat, vat ons 'n jeeptrack op die wal van 'n groot kanaal.
Het julle al gewonder oor my agterstewe, dis voorwaar 'n teer saak. Elke hobbeltjie is 'n pyniging. Stefan het 'n hele potvol spesiale boudjie salf met enigiets van comfrey tot rooibos in wat veronderstel is om vir alles te help. Hoop dit doen. net voor donker kom ons by nog 'n klein dorpie, Dubovac. Die gewone roetine volg, by die eerste die beste winkeltjie die beduiery vir slaapplek. Daar speel 'n klomp kinders oorkant die straat en hulle word nader geroep om Engels te praat. 'n Klein suentie wat baie hard probeer maar omtrent net kan se," I speak English", neem ons met sy fietsie terug na 'n restaurant met rooms net voor die dorp. Dit blyk syouers se plek te wees. Daar is 'n kamer vir my en Stefan, wat duidelik nie onlangs gebruik is nie. Terwyl die vrou dit regkry drink ons bierop die stoep en probeer met die kinders kommunikeer. Ons kry aandete, slaap plek en ontbyt alles vir omtrent R300. Ons het 115km gedoen en 770 meter geklim. Die Danube is veronderstel om net 1000m te val van oorsprong na die see, maar die roete wat ons volg is allesbehalwe gelyk.
No comments:
Post a Comment